torsdag 30. oktober 2008

Barndomsminner

Kva kan ein seie? Barndomsminner er ikkje alltid slik ein trudde. For kven tenkte vel eigentleg på å stille spørsmål ved legninga til store, tøffe Skeletor? Superskurken som sparka rumpe dagleg. Det er dog liten tvil, hans knekk i handleddet, hans fascinasjon for lilla... og vel... heile hans heftige forsøk på å prove sin manndom ved å ta over universet. Her møter vi ein mann som slit med sin seksualitet.

Og det heile kjem på plass... for vi har jo alltid visst at He-Man var homo.
Men søren klype dei var eit bra par då!

(Mullaen er attende frå to-dagars seminar på Voss, og dette er strengt tatt det beste han kan kome på, lamma som han er av hovudpine. Kven skulle tru at Vossingane trudde dei kunne laga smalahovud av den vandrande profeten?)

3 kommentarer:

  1. Ja, nå som Gaaaaaaaaaaahl har stått frem, er det vel fritt frem for alle sprø nøtter med løs lanke til å daske sin legning i verdens ansikt.

    Viggo savner deg, forøvrig.

    SvarSlett
  2. Ønsker du at Gaahl skal daske sin legning i ansiktet ditt, Arnfinn? Vil du ha dask andre steder også?

    SvarSlett
  3. Arnfinn: At Gaahl var ute av Gaahlskapen var eg vel tidleg ute med å påpeike. Ikkje at det angår meg då, eg er ikkje hans type, han foretrekk spinkle unggutar.

    Daskrik: Arnfinn vil alltid ha dask.

    SvarSlett