måndag 10. november 2008

Akira-ra-ra!

Akira, Ghost in the Shell og Ninja Scroll er blant dei klassiske japanske anime-filmane som Hollywood no freistar å spele inn på ny. Det er lenge sidan ein total idètørke slo inn der i garden, så det forundra ingen at dei no vender nasen mot japansk valdsfilm. Tarantino har jo allereie gjort suksess med å blande japansk vald med europeisk rape-revenge, så kvifor ikkje? No forten eigentleg alle desse tre filmane eigne innlegg, då eg må ærleg innrømme at eg likar alle som ein, men Akira er kanskje den viktigaste av denne. Akira var blant storfilmane som introduserte eit vestleg publikum for japansk animasjon- og forteljarstil. Akira hadde ein røff estetisk stil som attspegla eit urbant samfunn i forfall, på randen av raud revolusjon og religiøst kaos. Og det var nok av fart og spaning, og eit deilig suggererande lydspor. Kven bryr seg då om at forteljinga er nær uforståeleg, og tidvis relativt tynn i forhold til møysommeleg fortalde vestlege filmar? Berre ta ein kikk på denne, ganske så velkjente, sekvensen frå byrjinga av filmen:

Dette kan jo faktisk verte bra i spelefilmversjon, eller? Eg skal ærleg innrømme at eg ikkje er meir skeptisk enn det eg vanlegvis er når Hollywood kastar pengar på eit prosjekt. Sjølv ikkje ideen om at Leonardo DiCaprio skal produsere og spele hovudrolla i filmen gjer meg meir uroleg - ein kan jo tross alt ikkje vente anna når Hollywood skal lage film? Verre er det kanskje at filmen flyttast frå Neo Tokyo til Amerika, og eg vedder på at det vert ein saftig bit av eplet - New York - vi får sjå i denne filmen.

Når det er sagt... så føler eg at denne korte videosnutten er skremmande profetisk;

Men tida vil vise, eg held ikkje pusten i påvente av ein god fortolking frå Hollywood. På den andre sida, så vart jo spelefilmversjonen av The Crying Freeman usedvanleg bra.

(Takk til jbq for den søte lille videosnutten)

2 kommentarer:

  1. Forøvrig er tegneserien Akira litt bedre og litt mer forståelig en tegnefilmen Akira.

    SvarSlett