laurdag 4. april 2009

Fridom!

Eg er fri!

Tru det eller ei, men eg er fri! Eg har komen meg fri frå Pandamonium sine faste klør! Det var ikkje lett, men eg klarte det.

Innelåst på cella mi hadde eg berre få verkty tilgjengeleg til å igangsette flukta. Førre gong hadde eg nytta meg av vindauget, men i den nye cella var dette sperret av. Og eg gjekk ut i frå at det ikkje ville vere så lett å gjenta ei slik rute. Difor såg eg meg rundt etter nye alternativ.

Eg knuste eit glas, og gjorde den største biten om til ein improvisert kniv, festa til enden av tannkosten dei hadde utstyrt badet med. Så reiv eg ned dusjforhenget og bandt det rundt livet. Cella var utstyrt med Koranen såvel som Bibelen, så den tok eg òg med meg.

Dette var alt eg trengte.

Ved hjelp av glaskniven min kunne eg skru opp ventilasjonsanlegget, og med all min spenst og smidighet kunne eg kaste meg inn i det og kravle avgarde. Det var trangt og mørkt, men eg var som ein slange, og kunne slik passere forbi vaktane utanfor rommet mitt. Eg kom til eit rom, eit baderom, der eg kunne kome meg ut. I naborommet var det ein agent for Pandamonium. Såg ut som kven som helst, men eg la med ein gong merke til WWF-merket på jakka hans, så før han fekk varsla nokon stakk eg han i halsen med min heimelaga kniv. Vi var beggje dekka av blod då kroppen hans endeleg kollapsa, framleis rystande på golvet, med eit blankt blikk mot taket. Eg sparka liket under senga, og kasta dusjforhenget rundt meg, og gjekk og reiv ned hans. Dusjforhenget frå baderommet til pandaagenten surra eg så rundt hovudet som ein tradisjonell turban. Koranen tok eg under armen og gjekk forsiktig ut av rommet. Med blomstrete kjortel og turban, og ei heilag bok i hendene, kunne eg gå forbi pandavaktane ved trappenedgangen og kome meg trygt ut av bygget. Vel vitande om at alarmen snart ville bli slått, så kunne eg ikkje byrje på heimreisen med ein gong. Natt til i dag gøymde eg meg difor i Trefaldighetskyrkan i Karlskrona, og kjend som Tyska Kyrkan.

Heile gårsdagen og natta leitte dei i heile Karlskrona etter meg. Dei sjekka kvar ein buss, kvar ein bil og alle togvognene, men når morgonen kom var dei slitne. Og eg kunne snike meg om bord på toget til København, for der å slenge meg på eit fly heim til Bergen.

Og først heime i Noreg forstod eg kvifor det var så viktig å få meg ut av landet. Dei ville hindre meg i å anbefale folk i å lese eit viktig dokument forfatta av min gode venn Den Unge Herr Holm, for han har klart å snike ein tekst om H.P. Lovecraft gjennom sensuren hjå Egmont. Denne teikneserieartikkelen er no på trykk i det ferske nummeret av Nemi. Om du ikkje har kjøpt det enno, så veit du kva du har å gjere. Løp og kjøp, før Pandamonium har sport opp alle eksemplara.

Om vi har lært noko av dette, så må det vere at Pandamonium ikkje er til å spøke med, og at dei tar sitt prosjekt alvorleg. Fridomskjemparar som meg står alltid i fare for å verte drept eller kidnappa av deira agentar, men vi held fram kampen, for det viktigare ting på spel enn berre mitt liv.

Og det er godt å sjå at kampen lukkast. Så snart eg har komen heim har eit av Pandamoniums komplott kollapsa. Noregs rykte har blitt redda.

Kampen held fram kameratar. Fatt mot. Sanningas røst er ei knebla!

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar