onsdag 26. august 2009

Eg vert minna om Mishima

Det slår meg ofte, i denne grå og triste verda, når eg ser på det politiske spelet, at det er å drøyme å ønskje noko betre.

Yukio Mishima er ein forfattar som eg langtifrå er åleine om å sette pris på, ikkje berre for hans forfattarskap, men for den oppriktigheita han levde for det han trudde på. I moderne vestleg sjargong var han ein homofil fascist, men han var meir enn det. Han var ein mann som drøymde om ei gløymd tid der hans verdier vart overhaldt, der Bushido var lov og keisardømet var heilagt. Om denne tid nokon gong eksisterte speler mindre rolle, enn det engasjementet han la inn i drøymet og hans paramilitære organisasjon, Tatenokai - skjoldsamfunnet. Gjennom Mishima oppdaga vesten eit nytt Japan, og konsept som Bushido vart kjend for oss. Likeeins vart Bushido gjenoppdaga av mange japanarar gjennom hans forfattarskap og liv.

Når eg tenkjer på våre tafatte politikarar, og minst like tafatta medmenneske så tenkjer eg på Yukio Mishima ein dag i 1970...

Kort etter dette opptaket tok han livet av seg.

Han gjekk inn att på kontoret, og begjekk rituelt sjølvmord i selskap av hans næraste tilhengjarar i skjoldsamfunnet.

Og slik vart ei legende fødd.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar