torsdag 15. oktober 2009

Å attkjenne vanviddet

I dei siste dagane har eg, slik eg ofte gjer, vendt min penn mot menneske med tynnslitte nerver og svakt grep på verda rundt oss. Enten dei no fryktar besatte endetarmar, tørrpulande skrømt eller farlege kjemikalier på himmelen. I slike samanhengar spør folk meg ofte kvar eg finn desse folka, korleis klarar ein å spore dei opp? Det er sjølvsagt ein teknikk til det heile. Visse teikn ein kan sjå etter for å sjå om ein er på sporet av dei mentalt skjøre.

Det er sjølvsagt frykteleg komplisert, men Harry Enfield gjer sitt beste for å forklare dei meir elementære kjenneteikna:

2 kommentarer:

  1. Uff så skummel slutt. Og så rett før jeg skal legge meg :(

    SvarSlett
  2. Så-så, det gjekk bra etterpå. Eg lovar.

    SvarSlett