torsdag 30. september 2010

Oppvarming med Kentin Jivek

Eg har lova å vende attende til det musikalske bakteppet for førre Cafe Grössenwahn, og det skal eg såvidt byrje på no. Musikk er halve inspirasjonen for at vi møtast, og musikken trekk gjerne langvegsfrå. Deriblant ein underleg franskmann med namn Kentin Jivek som dukka opp på opningskvelden. Førre aften tok han sjølv fatt i gitaren og varme opp for hovudattraksjonen, min venn Tony Wakeford frå Sol Invictus.

Kenting er ein snodig liten mann, som i ti år har spelt med andre, og som først i fjor fann ut at han ville gjere noko med sitt eiga material. Så han spelte like så greit inn alt saman og gav ut på CD og MP3. Du finn alle godsakene til lytting på Spotify. Så du har ingen unskulding for ikkje å sette deg ned og prøve. Som mykje anna neofolk av soloartistar framstår musikken hans som eit tradisjonelt og mørkt 'singer /song-writer opplegg. Noko som kanskje er ekstra tydleg då han sang ein Leonard Cohen-song i 2007:

Hans eigen musikk er ganske rett fram, og nyttar seg sterkt av hans eigen mørke stemme til å drive fram ein stemning. Den har ein del ubestemmelege kvalitetar ein ekspert sikkert kunne sagt mykje om, og medan det kanskje ikkje alltid har den største driven eller songbarheten, så har den ei stemning ein kan sette pris på. Som i denne låta tatt opp frå Cafe Grössenwahn

Må berre beklage at lydkvaliteten ikkje er den beste.

Det største problemet med Kentin Jivek er sjølvsagt at han er fransk, og dette har haldt meg vaken ein del netter i forkant av konserten. Går det an å sette pris på ein fransk artist? Etter fleire lengre samtaler med han, så må eg konkludere med at han er ein roleg, grublande og tidvis sjenert og kjekk ung mann (like ung som mullaen). Det faktum at han har innsett at Paris er så gørr keisamt at han reisar til Noreg for å hyggje seg når vi har fest, tel òg i hans favør.

Konklusjonen er at han er ein godkjend artist og at de bør kjøpe platane hans. Han er under mullaens beskyttelse!
Broderleg kjærleik og beskyttelse kan òg gjelde franskmenn. Nokre gonger.

3 kommentarer:

  1. En av de største av de uendelig mange Cohen-sanger som nesten ingen andre synger!
    Og bare det at han ikke synger "Hallelujah" gir plusspoeng. (Han måtte holdt tonen litt bedre hvis han skulle fått plass i kirkekoret vårt, men det er vel litt surmaging fra min side?)
    Absolutt en kjekk ung mann, som plasserer damene der de hører hjemme: Ved trommene!

    SvarSlett