søndag 12. september 2010

Telefonar, Luddittar, nazihomsar og pandaklonar

I samband med utskifting av telefon, har vi oppdatert vårt lille arkiv. Ja, først og framst med ei lita sak om førre gong vi slo klørna i ein ny telefon, men òg nokre andre godbitar som de kan kose dykk med. For dei uinvidde, så har det seg slik at eg for nokre år sidan var nøydd å skifte beite. Eg måtte starte ein ny blogg, og den gamle lot seg simpelthen ikkje overføre. Bloggen, som då hadde vore jamleg oppdatert sidan hausten 2003, inneheld mykje snacks, som diverre alt forsvann frå nettet, og som eg då må leggje manuelt inn att i arkivet her. Noko som tidvis er ganske tidkrevjande.

I tillegg til den allereie nemnte telefonsaka, fann eg ut at eg kunne leggje ut ein gamal presentasjon av 30. juni frå same året. Dei lange knivars natt er og blir ein merkedag i min kalendar, som gjerne vert feira av at eg tar på meg ei brun skjorte og gneker meg opp til andre menn, medan eg syng tyske kampviser. For på denne dagen vart homonazistane jaga på dør av Doffen og onkel Heinie. Og når eg først var i gang, la eg like gjerne ut to tekstar om luddisme, inspirert av noko arbeid som vart gjort for Victoriana på tidspunktet. Det eine var eit eldfull forsvarsdikt av Lord Byron, då han tok til motmæle mot å avrette landets mange aktive luddittar. Det andre var eit brev frå sjølvaste Nedd Ludd, samt ein som vart sverga til han.

Og når vi først var i gang, kunne vi like godt dra fram ei gamal sak om Pandamonium - nemleg om korleis dei no driv og dyrkar kunstige drapspandaar.

Noko for ein kvar smak, altså. Så eit gledeleg attsyn for mine eldste lesarar, og nomnom for nye. Så kos dykk med dette, og hugs - arkivet er alltid opent.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar