onsdag 25. mai 2011

Ingen grunn til panikk, vi har eit handkle

Mullaen ber sitt handkle med stil.
Det burde ikkje vere naudsynt av meg å fortelje dykk kva dag det har vore i dag. Det er 25. mai, og som alltid er det den internasjonale handkledagen. For å markere Douglas Adams sin litt og virke, og så hans bortgang 11. mai 2001 har vi dei siste ti åra valt å bere med oss eit handkle kvar enn vi går. For har vi eit handkle, så har vi eigentleg det meste vi treng. Eit handkle er frykteleg nyttig, lærte han oss. I år var det litt spesielt, av to årsaker; for det første for det enkle faktum at dette er det tiande året vi gjer dette. Det er ti år sidan Douglas Adams døde, og ti år sidan vi tok handkledet med oss ut på gata og på jobb. For det andre er det spesielt fordi det i år er første år med nytt handkle for meg. Som alle sikkert hugser, forsvann mitt vanlege handkle ifjor, medan det var på utlån til Bergen offentlege bibliotek.

Heldigvis fekk eg eit nytt handkle, donert av ein veldig snill lesar.

Når ein går rundt med eit handkle, vert det gjerne til at folk spør. Og i løpet av dagen må ein forklare desse hedningane kva eit handkle er godt for. Og dette må ein altså gjere fleire gonger i løpet av dagen. Det er ein smule krevande etterkvart. Heldigvis finnes det nyttige lister med gode grunner til å ha med seg eit handkle. Her er ei liste med 42, naturlegvis. Her er ei liste med 49 grunner.

Ser du? Handkledet er nyttig.

I år har eg valt å nytte handkledagen til å rette fokus mot eit viktig tema. Overfølsome menneske, og menneske som er støytt på andres vegne er noko ein ser meir og meir av. Eit biletet som vart hengt opp på CMI ved UiB vekte merksemd då ein fekk høyre at det kunne støyte muslimar, og difor måtte dette takast ned. Trass at vi aldri fann ein einaste muslim som faktisk brydde seg om biletet. Men slik har det no blitt, i desse paniske, ikonoklastiske tider, det er best å fjerne alt som dei besteborgarlege naivistane trur kan vere til plage for nokon. La oss beskytte dei. Verne om dei...

... eller vi kan kanskje la vere å få panikk, det er berre ei rumpe?
Ei rumpe. Ei bok. Ingen grunn til panikk.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar