tysdag 3. mai 2011

Tradisjonelt britisk

Rett over plaskedammen ligg dei britiske øyene, sjølve sentrum for det britiske imperiet og opphavet til mykje av den danna kulturen. Som gentleman løftar eg gjerne på båe hatt og turban for det tradisjonsrike riket, og då særleg perla som er England. Sjølvsaste fagre Albion, landet der så mange av mine riddarlege ideal vart kodifisert. Her i Noreg, vakkert og historierikt som det er, har vi aldri hatt tradisjon for adleg landeigarskap. Vår adel var i Danemarken og denslags, medan vi stort sett var små- og storbonder ganske langt attende i historia. Vi forstår difor ikkje like lett den kulturen som veks opp rundt det britiske herrskapshuset. Vi er vant til at landeigar og leiglendingar måtte ta i eit tak og jobbe, her dyrka vi ikkje god mote, manerar og jakt.

Det er noko eiga med denne kulturen rundt den landseigande gentleman. Han skal vere eit fritidsmenneske, ein som dyrkar det fine i livet og sine hobbyar, samstundes som han er ansvarsfull. Han har eit ansvar overfor sine forfedre og å ivareta arva deira. Han har eit ansvar over for sin familie og dei som bur og jobbar på landet hans og er avhengig av han slik. Og han har eit ansvar for framtida, og at komande generasjonar kan nyte godt av jord og natur.

Ei byrde kvilar på den britiske gentleman sine tradisjonsrike skuldre. Så kven er vi til å døme han? La meg presentere dykk for den 23. jarlen av Leete, i det han presenterar det som vart hans livsverk etter hans fars (og brors) bortgang. Her ser vi den britiske gentleman slik vi elskar han, pent kledd, og ein mann som nærar eit sterkt forhold til familia si historie.



Akk. Eit førebilete for oss alle. Ein mann som handla i tråd med sitt samvit og sterke moralske sans i alt. Her har ein del norsk pøbel ein del å lære.

2 kommentarer:

  1. Takk! Vært på jakt etter denne i årevis!

    SvarSlett
  2. Fantastisk! Så denne én gang på kino for lenge siden... Denne skal postes! (Bare ironisk å se den igjen i Irland...)

    SvarSlett