Ei julehelsing

Jula er ikkje som de sikkert forstår ikkje den mest sentrale feiringa i vår moskè. Med all respekt å melde til dei som roper høglytt om julas eigentlege, og opphavelege bodskap, så er det nok ikkje slik at jula har sitt opphav i  ei gamal feiring av Kristu fødsel. Og før alle hedningane sprett champagneflaskene fordi dei trur eg snakkar om den tradisjonelle feiringa av solsnu, og det klassiske juleblotet, så nei, eg hadde ikkje det i tankane heller. Julefeiringa, i si moderne form oppstod på 1800-talet, og er så mykje anna driven fram av kommersielle interesser. Handelsstanden sitt ønskje om at vi skal kjøpe og konsumere traff verkeleg ei nerve i dei kalde vintermånadane, og berre i Noreg brukar vi i løpet av desember fleire milliardar på julegåver, julemat og anna juling. Overflod er ein ting, å drukne seg sjølv i luksus og feitt er noko anna. Den eigentlege bodskapen? Kjøp noko juggel, og føl deg som eit godt menneske på kjøpet, ein god kristen. Og alternativt, drikk noko øl, ver ein god hedning og dyrk noko så kitschy sola for ei kort stund. Sol Invictus, mine vener!

For all del, eg ser jo at de har det kjekt, og at de ikkje har lyst til å tenkje på dette. Eg har strengt tatt ikkje lyst til å tenkje på kommersialisme sjølv - eg har lyst til å ete god mat, og ha litt ferie. Lese ei god bok, sjå ein film, spele eit spel - men det evige maset, det evinnelege jaget etter å konsummere forstyrrer juleroa mi, og då skal det pinadø forstyrre dykkar litt òg. Her sitt eg som den nissen som eg er, sprayen med kvitfarge til skjegget står klar til i morgon, då skal Grinchen ta rolla til Julenissen som forsvann. Det er slikt som må til når ein er onkel.

Jula kan eg styre meg for, men Julenissen er eg glad i. Og eg tar meg stadig i å lure på kvar han tok vegen. Kvar er han no? Korleis kan folk feire jul, når den fordrukne fyren er forsvunnen? Korleis kan dei styre på, utan tanke på denne elskverdige alkoholiker? Personleg føler eg eit sterkt band til han, truleg fordi han er ein tjukkas med skjegg og godt lynne - slik kjenner ein mulla seg godt att i.

Difor sprayer altså denne onkelen skjegget sitt i morgon, og vonar at trass i at jula eigentleg er masete, trist og kjip, så stiller alle verdas onkler opp på same vis. Det er jobben vår.

God jul.