Helgerasisme

Rasisme var liksom stikkordet denne helga. Det heile var sjølvsagt frykteleg uinteressant, ingenting som skjedde under spelemannsprisutdelinga var i nærleiken av så vågalt og provoserande som den gjengse fredagen i min moskè. Det er dei som hevdar at Moccamann-utsegna er eit uttrykk for kvardagsrasisme... det er jo heilt feil, det var laurdag jo. Det var helgerasisme! Typisk ting ein seier på fest.

Men sidan eg ikkje fann kommentarane særleg støtande, eller reaksjonane særleg interessante, tenkte eg at eg skulle berre la vere å følgje det heile opp. Eg kan heller vise dykk ein video eller to, i rasismens namn.


Eg har forstått det slik at dette er ein av Madcon sine favorittar. Personleg trur eg nok at eg foretrekk ein litt annan variant som ikkje er så full av mannehat.




Utover det høyrer eg at forsoning er på trappa, og at Jonas Gahr Støre har nådd fram med sin dialog, og at på 17. mai skal Moccamannen og Fittehølet framføre Kaizers låter på Spektrum scene. Spennande. Vi gleder oss alle saman. Og det tyder vel at vi unngår situasjonar som denne:


Sjølv om det og virka litt artig...