søndag 22. juli 2012

Eitt år seinare

Så var det gått eit år sidan tragedia i Oslo og på Utøya. Eit år sidan Breivik satt sin plan ut i live. Eg har sett allskens måter å forholde seg til dette i dag. Dei aller fleste har valt anten å ikkje delta i noko minnesmarkering, men haldt respektfullt avstand og kjeft, eller dei har altså gjett uttrykk for sorg og samhald på ulike vis i sosiale medier. Eg er blant dei som haldt avstand og kjeft. Det har vore mykje prat det siste året, og eg har stått for ein del av praten. Eg har blitt bedt om å uttale meg ved fleire høve i samband med hendingane og rettsoppgjeret, og i ny og ne har eg opna munnen, medan andre gonger har eg meint at andre ytrar seg betre. Eg har ikkje lyst til å verte ein sirkusartist. For sirkus er alltid rett rundt hjørnet i desse tider.

For eit år sidan snakka vi mykje om lærdom. Og eg har prøvd dei siste dagane å komme fram til om vi faktisk har tatt noko lærdom av hendingane i det heile. Svaret er ja og nei. Ekstremisme, særleg frå den hatefulle ytterranden av høgresida har komen i fokus, og dette er absolutt bra og kan tyde på at samfunnet har tatt lærdom. Det er ikkje alt som skal tillatast, det er nokre ting som er verdt å trekkje fram i lyset og konfrontere. Og vi har kanskje sett ein tendens til det.

På den andre sida så ser vi desse ytterkreftane verte meir høglytte, og naturlegvis meir synlege når dei vert trukken fram. Det er tendensar til at vi skal akseptere SIAN og NDL som "samtalepartnarar" og premissleverandørar... Dette er eg ikkje overtydd om er det luraste vi gjer. Det er ikkje alle samtaler som er produktive eller interessante. Og nokre idear er forkastelege frå grunnen av. På lik linje med nazismen og jødehat så er Eurabia-teoriar og muslimhat uakseptabelt i eit liberalt samfunn. Det er ei lærdom vi slit litt med.

Vi skulle verte betre. Vi skulle vise oss frå vår beste side. Men i det siste året har vi sett meir vulgært og valdleg grums spreidd over nettet. Og dei som no har fått med seg at det ikkje er akseptabelt å seie kva som helst om muslimar (ja, det er jo ein og annan som har skjønt det), så har dei vendt merksemda mot sigøynarane.

"Sigøynerspørsmålet" er komplisert. Veldig komplisert. Og eg sitt ikkje på alle svara. Men ein ting veit eg. Og det er at å dehumanisere "den andre", å omtale dei som mindreverdige menneske, samanlikne dei med skadedyr og snegler er ikkje kurant.

Eit år er gått, og det er framleis så mykje hat blant det norske folk. Midt i rosetog og allsang, midt i sorg og tårer over våre falne, så finn vi framleis hatet. Eg er usikker på kor mykje vi har endra oss.

8 kommentarer:

  1. Tja, fra før av er vi jo verdens beste på 17 Mai, ser ut som om 22 Juli blir en selvgodhetens dag nummer 2 hvis det får fortsette slik. :P

    SvarSlett
    Svar
    1. Eg forstår at folk treng å uttrykke samhald og sorg, men det hadde ikkje skada at vi overførte noko av desse kjenslane til å gjere noko blant hatet som er blant oss.

      Slett
    2. Vi er enige vedr. å uttrykke samhold og sorg. Men jeg håper dette ikke utvikler seg til å bli en ny helligdag hvor vi med sorgen som bakteppe klapper oss selv på skulderen fordi vi er så flinke, lizm.

      Slett
  2. www.gasskammer.blogspot.com

    They are dead but they wont lay down!!
    Fuck off. Utøyazombiene kjem attende!!!

    Lol!!!

    SvarSlett
    Svar
    1. Jaså, Bjørn Yvan? Du pusher det hjelpeløse makkverket du kaller en blogg her og? Til utenforstående: "Gasse Geir" som skriver denne "bloggen" (?) er også kjent som Beelzebob på Nyhetsspeilet, og Bjørn Yvan Brataas til vanlig. Du vil vel ha cred for "bloggen" din, Bjørn Yvan?

      Slett