måndag 11. februar 2013

Okkupasjonen

Etter å ha tilbrakt tre veker i Roma, i selskap av flotte fascistar og militante aktivistar, har eg fått auga opna for nye sider ved andre verdskrig. Først og framst okkupasjonen. Eg forstår langt betre den okkuperte enn eg gjorde før. Dette har ikkje så mykje med selskapet i Roma å gjere, sjølv om dei var særs ivrige husokkupantar. Det har langt meir å gjere med kva som venta meg då eg kom heim.

Moskeen var blitt okkupert av ein kortvokst austerriker. Virker dette kjendt? Så klart! Våre besteforeldre hugser sist gong ein kortvokst austerriker sysla med okkupasjon på desse trakter. Det er ein situasjon det er vanskeleg å sette seg inn i for oss når vi ikkje får opplevd det, men vi høyrer at det var ei fæsleg tid. Sjølv må eg innrømme at det gjekk tåleleg greit, sjølv om eg måtte tilbringe mykje tid på kjøkkenet og slave avgarde for den nye bebuaren. Men så likar mullaen å lage mat då, så det var jo eigentleg ikkje noko problem. Jamt over såg vi lite motstandskamp eller partisanerverksemd, nett som førre gong, men det var langt mindre utvikling av infrastruktur. Det vart bakt bollar då. Bollar er bra. Okkupasjonsbollar.

Lurar på om våre besteforeldre fekk okkupasjonsbollar sist gong.

Det er artig korleis ei lita veke kan sette historiske hendingar i perspektiv.

Ho kallar meg Polen...

3 kommentarer: