søndag 19. mai 2013

Doffen, han Doffen...

Doffen gets around, det er jo kjend. Han er faktisk langt betre spreidd rundt i verda no, enn han var under sin berømmelege Europaturnè i 1939-1945. Tidlegare har jo eg omtala det fabelaktige boybandet Slur frå Thailand som sørga for å halde Doffen i live der;


Diverre har dei no redigert sin fine video til å innhalde nokre tallause forsikringar om at dei ikkje vil støte nokon. Kven vert vel støtt av søtt?

Det er strengt tatt ei bølge av slike godsaker i Orienten for tida, og eg var jo innom Radioselskapet i november ifjor for å prate om det. På det tidspunktet hadde eg ikkje hatt gleden av å verte presenterte for desse kjekke mongo...larane (ser du, eg kan vere korrekt!)

Ingen skal påstå at musikken er monton iallefall. Den er faktisk ganske allsidig og sprek. Kreativ bruk av sjangarblanding og samples.

Eg måtte innom Radioselskapet og følgje opp det siste nye i Doffen-trender her for eit par veker sidan. Kvifor er Doffen ein komisk suksess? Du kan høyre om det i dette opptaket. Når vi snakkar om dette får det meg alltid til å tenkje på to ting Mel Brooks og Alfons Hatler. Mel Brooks er kanskje den Doffen-fortolkaren som verkeleg har erobra våre hjarter, med slagarar som All I want is peace og Springtime for Hitler. La oss kikke litt på sistnemnte, der Brooks sjølv ikkje speler Doffen:

Vert du ikkje litt rørt? Det er skikkeleg sommarkjensle ute no, sola skinn og eg får lyst til å dra på meg Lederhosen og gå ut og marsjere litt i hagen. Akk, men her sitt eg og jobbar. Mel Brooks har prøvd seg på rapping og, berre så det er sagt.

Alfons Hatler har vi vore innom ein gong for lenge sidan, og vi har aldri fått følgd han opp. Den gongen posta vi denne motiverande låta.

Men vi kunne like så godt ha dratt det i retning av disco.


Eg vrikker på stumpen her eg sitt. Det er jo inga tvil om at Doffen er ein popkulturell suksess, er det? Han er på alles lepper, tv-skjermer og t-skjorter. Eg berre lurar på kven som får royalties...

1 kommentar:

  1. Glem nå ikke Raske Menns Hitler-sketsjer, eller KLMs figur Adol Fitler. Det ER noe veldig befriende ved å redusere en skummel diktator til en liten sinnatass.
    For min del syns jeg det funker best når det er veldig tydelig at det er mannen som gjøres narr av, så de to musikkvideoene med fengselstøys og gønnere får ikke meg til å humre. Men Mel Brooks! Å, det er gutten sin!

    SvarSlett