torsdag 2. mai 2013

Uheldig namneval

The Courier Company, 1890
Eg lurar ofte på kva som foregår når bedrifter skal finne namn, anten på heile organisasjonen eller avdelingar. Alt tyder på at det er klassisk komitearbeid, der forslaget som til slutt vert stemt inn, vert stemt inn når alle er gode og slitne klokka tre om natta og all form for kritisk sans har blitt fullstendig brudt ned. Og det er ikkje måte på kor langt dette kan brytast ned. Vi har alle sett det. Det er jo ein grunn til at vi alle satt og haldt pusten her i landet då Statoil og Hydro slo seg saman... herregud så gale det kunne gå. Heldigvis greip fagforeiningane inn mot nattlege komitemøter, og det verste som kom ut av denne perioden var ein lettare homofil rosa Statoil-logo.

Og Noreg kunne puste letta ut.

Nyleg kunne glupingane i Oslo bruke ei lita formue på å finne ut at trikken skulle heite Sporveier att. Gratulerar.

Men det har jo vore verre tilfeller oppgjennom åra. Slik eg snubla over no nyleg. I 2009 investerte den russiske energigiganten (ein av Statoil sine rivalar om du følgjer med i timen) heftig i Nigeria. Det vart oppretta eit eiga nigeriansk underbruk av Gazprom. Og kva skulle bornet heite? Nigaz.

All kritisk sans brudt ned, knust mot bakken og strødd som sand, ørkensand i ein sandstorm.

Det er vakkert.

Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar